Από τους σημαντικούς λογοτέχνες του 20ου αιώνα, μελετητής τηςΤέχνης. Σπούδασε στη νομική και στη φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, στη Σχολή Γραμμάτων της Σορβόννης και στο Ινστιτούτο Τέχνης και Αρχαιολογίας. Έγραψε ποίηση, θεατρικά έργα, δοκίμια, μελέτες, αλλά είναι κυρίως γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πεζογραφικής γενιάς του 1930. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνίαως ποιητής, το 1928, με το επύλιο «Στρατιώτες», που αναφέρεται στους κρητικούς στρατιώτες που πολέμησαν στην Μικρασιατική εκστρατεία. Από τα σημαντικότερα έργα του είναι η «Παντέρμη Κρήτη» και ητριλογία «Ο Κρητικός». Η «Παντέρμη Κρήτη» (1945) είναι μια λογοτεχνική ανασύνθεση των ιστορικών γεγονότων της επανάστασηςτου 1866, ενώ συνέχειά της θεωρείται «Ο Κρητικός», τριλογία στην οποία παρουσιάζει, με λογοτεχνικό επίσης τρόπο, τα γεγονότα των κρητικών αγώνων μέχρι και το κίνημα του Θερίσσου το 1905. Το 1977 βραβεύθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών καιτην ίδια χρονιά έγινε ακαδημαϊκός. Πέθανε στην Αθήνα το 1986.